Space between space

Please follow and like us:

Bij Misiconi Dance Company ben je danser, docent en maker in een! Je krijgt veel verantwoordelijkheden wat heel leuk en uitdagend is. Dit jaar gaf Joop ons, Laisvie en ik (Manouk) de taak een nieuw stuk te maken. Laisvie is de nieuwe danser die stage loopt bij Misiconi. Ze komt uit Colombia en heeft daar haar eigen inclusie dansgezelschap.

Het concept wat Joop had bedacht was: ruimte. Niet de ruimte waar je met een raket naartoe moet vliegen, maar gewoon de ruimte die op dit moment tussen jou en je computer scherm zit. Of de ruimte/kamer waar jij je nu in bevindt. Hoe dicht mag iemand nu bij jou in de buurt komen voordat hij of zij te dicht in jouw persoonlijke ruimte treedt?

We kregen de vrijheid om te onderzoeken wat wij met dit veelomvattende woord en concept wilde doen. Allereerst schreven we een concept om onze plannen en ideeën te verhelderen en bundelen. Afgelopen september gingen wij van start met het nieuwe stuk:

“space between space”

Al snel kwamen we op drie manieren om ruimte te kunnen categoriseren.

1 Persoonlijke ruimte – Personal space
2 Gedeelde ruimte – Shared space
3 Indringen in ruimte – Intrude space

Met allerlei opdrachten en improvisaties probeerde wij deze drie ruimtes te ontdekken. Al snel bleek het best lastig om echt naar je eigen persoonlijke ruimte te kijken en te ervaren hoe het is als iemand hier binnen treedt. Dit komt denk ik doordat je als dansers onderling aan elkaar gewend bent. We dansen nu al een tijd met elkaar en leren om contact te maken op een prettige manier. We dansen duetten, trio’s en groep stukken en vertrouwen elkaar. Interessant om te merken dat je met iemand die je kent een andere persoonlijke ruimte ervaart dan een vreemde. Misschien herken je dat zelf ook wel? Je staat in de metro en die ene man of vrouw komt net iets te dichtbij je staan. Of wanneer je een trein   binnen stapt je toch het liefst een nog helemaal leeg bankje uit kiest om te gaan zitten. Je ouders geef je een knuffel en die verre oom toch liever een hand. Toch vonden wij manieren onze persoonlijke ruimte bewust te ervaren door onder andere opdrachten met koptelefoons en het componeren en improviseren met spullen die ons dierbaar zijn.

Door het onderzoeken van de gedeelde ruimte kwamen wij op een belangrijk onderdeel in ons stuk, namelijk; de eettafel. De plek waar je samen komt met familie/vrienden/collega’s en waar wordt gedeeld. Door een tafel deel je letterlijk een ruimte. Namelijk de tafel zelf die de afstand tussen mensen bepaald. Waar de tafel staat bepaald ook weer waar je je in de ruimte moet bevinden om samen te kunnen komen. Daarnaast kwamen we erachter dat aan tafel, maar ook in andere ruimtes er een soort vaste non-verbale codes zijn die informatie geven over een persoon en zijn of haar ruimtes. We zijn nu bezig om te experimenteren met codes. Een groot spel van actie en reactie vol dansante codes. Wij gaan snel verder want we hebben nog van alles te onderzoeken!

Kom jij kijken naar onze eerste presentatie op het Dance Able Symposium? Tot dan!

Geschreven door Manouk Schrauwen

About admin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *