Onze eerste keer

Please follow and like us:

Hoi! Wij zijn Laura, Rhea, Svetlana en Daniëlle. Studenten van Codarts docent dans en zitten in ons eerste jaar. Voor het vak algemene dansdidactiek hebben wij diverse lessen in verschillende contexten bijgewoond. Hieronder ook een inclusiedansles van Suzanne Lamers georganiseerd door Misiconi DC in Rotterdam.

Omdat dit voor ons allen de eerste keer was dat wij dans met deze doelgroep bekeken was het erg indrukwekkend. Het eerste wat in ons opsprong was ‘wauw, mooi!’. Dat kwam omdat de leerlingen zoveel enthousiasme uitstraalde, daar wordt iedereen blij van! In de les zagen wij onder andere dat de sociale context erg belangrijk was doordat de leerlingen tijdens het dansen met elkaar bezig waren. Zo zat er een leerling in een rolstoel waarbij een andere leerling uit de les hem voort ging duwen. Dit vonden wij mooi om te zien omdat iedereen voor elkaar open stond en het een hechte groep was. Zo zagen wij dat de leerlingen heel enthousiast de zaal binnen kwamen en begonnen te rennen en lachen door de zaal. De leerlingen begonnen met elkaar te praten en te lachen, hiermee was de plezierige en fijne sfeer van de les al gezet!

Het tweede wat ons direct opviel was dat iedereen gelijkwaardig was en dat er respect was voor de ander. Suzanne ging heel goed om met de groep, heel begripvol en vriendelijk, zij is echt een vriend van de groep. Zo had zij een voorbeeldfunctie en begeleidersfunctie maar toch ook een gelijkwaardige status ten opzichte van de groep. Het is fijn om te zien hoe zij als docent met haar leerlingen om gaat, een echte inspiratiebron. Zo geeft zij veel energie, neemt de leerlingen serieus, luistert oprecht naar ze, en ze krijgt haar leerlingen mee in haar lesstof. Ook is ze bezig met het uitdagen van iedereen. Zo zet ze de gevorderde leerlingen vooraan en ook tussen de beginners in zodat het voor iedereen fijn is om te leren, en om goed mee te kunnen doen. Ze zorgt er ook voor dat iedereen evenveel aandacht en kansen krijgt. 

Ook zagen wij de creatieve en expressieve context terug. In de les werd veel gebruik gemaakt van improvisatie waarbij de creativiteit uitgedaagd werd. Zo kan iedereen op zijn eigen manier meedoen en wordt de creativiteit ook nog eens uitgedaagd. Ook werd er gebruik gemaakt van tactiele handelingen tijdens het dansen. Zo moesten de leerlingen één lichaamsdeel uitkiezen om op te klappen met de ene hand, en een ander lichaamsdeel uitkiezen om op te wrijven met de andere hand. Hiermee werd de coördinatie van de leerlingen getraind en leerden ze hun lichaam echt te voelen. Ook werd er in de les gebruik gemaakt van de beperkingen van de leerlingen. Zo luidde de oefening dat iedereen hand in hand in een rechte lijn naar de overkant liep. Er was een leerling in de groep die slecht ter been was. Deze leerling bepaalde ook het tempo. Nu was de uitdaging voor deze leerling om zo snel mogelijk lopen en voor de overige leerlingen om in te houden en/of te letten op de ander.

Aan het einde van de les werd ook gewerkt aan een stuk dans waar ze elke week mee verder gaan. Doordat het elke week herhaalt wordt, worden leerlingen ook op het cognitieve deel uitgedaagd. Hierbij kregen de leerlingen binnen de dans ruimte voor eigen invulling. Dit is fijn omdat de leerlingen zo hun focus kunnen verleggen maar ook hun vooral eigen ding kwijt kunnen. Zo kunnen zij ook in dit deel eigen invulling contact maken met elkaar waardoor er echt samen als groep gedanst wordt. Binnen de les hebben leerlingen ook ruimte om hun mening te geven naar de docent toe en af en toe inspraak in wat er gedaan wordt. Zo luisteren de docent en leerling goed naar elkaar zodat het voor iedereen leuk blijft en er een hele fijne, gezellige les ontstaat met een veilige leeromgeving.

 

About admin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *