MenuSluiten

Put your face lift on!

In publieke ruimtes is het nu verplicht om een mondmasker te dragen. En zo ook in het theater. Daar hebben wij wat op gevonden! Tijdens de nieuwe voorstelling van Misiconi Shifting Faces mag elk publiekslid zelf een masker uit kiezen. Door het dragen van de maskers ontstaat de gedeelde ervaring, een spontane ontmoeting. Het publiek kan net als de dansers een transformatie aan gaan naar iets anders zijn, voelen en ervaren. vertegenwoordigen niet meer hun beperking maar een lichaam. 

Shifting Faces verdiept zich in maatschappelijke thema’s rondom de maakbaarheid van de mens. Het stuk roept vragen op over wat ‘normaalheid’ is en hoe synchroon en identiek we als mensen in deze maatschappij  kunnen zijn. Non-verbale communicatie speelt een grote rol doordat er onder andere gebruik wordt gemaakt van maskers, waarbij de focus komt te liggen op het lichaam als verteller. 

Daarnaast reflecteert het stuk op de transformatie van de mens in het heden en in de toekomst. Wat maakt dat wij mensen alles kunnen maken en onszelf kunnen transformeren tot iets anders? In zijn boek ‘Over normaliteiten en andere afwijkingen’ vraagt Paul Verhaeghe zich af: ‘Waarom worden we zo ongemakkelijk als we oog in oog staan met wiens gedrag of uiterlijk afwijkt van het normale?’ Misiconi merkt dat een persoon met een beperking vaak wordt gezien als ‘anders’. Zeker als deze beperking zichtbaar is. Bij de eerdere voorstelling Masks bleek dat kinderen het vaak eng vonden om een van de dansers met een beperking een hand te geven. Verhaeghe stelt ook: ‘Wat me beangstigt in mijzelf probeer ik onder controle te krijgen bij een ander’. Normaliteit ziet hij als een sturende set van normen en waarden, bepaald en gebaseerd op macht. Het komt vaak voor dat we de mens die niet normaal zijn isoleren. 

Tegelijkertijd veranderen de maatschappelijke normen en schoonheidsidealen continu. Iedereen kan sleutelen aan het uiterlijk. Wat is er nog echt, in een wereld van botox en plastische chirurgie? In veel culturen is het uiterlijk essentieel, bijvoorbeeld bij het vinden van de juiste levenspartner of een baan. In Japan en China is het tegenwoordig heel normaal dat je jezelf laat verbouwen om vervolgens te voldoen aan meer eenduidige de maatschappelijke schoonheidsnormen. Hoe echt is ‘normaal’?

In deze mini docu kun je een kijkje nemen achter de schermen en in het maakproces van Shifting Faces. 

Tekst door: Joop Oonk & Jolanda keurentjes